Η μεγάλη παρέλαση του Καρναβαλιού παίρνει τέλος. Όλοι χαρούμενοι αργά το βράδυ γυρίζουν στα σπίτια τους. Οι άνθρωποι και τα άρματα που για μια μέρα του χρόνου είχαν την τιμητική τους. Για τα άρματα το σπίτι είναι ο τόπος κατασκευής τους. Ταυτόχρονα όμως μετά το πέρας αυτού για το οποίο φτιάχτηκαν, είναι και ο τόπος της ήσυχης από τον χρόνο φθοράς και ταφής τους. Το κοιμητήριο των αρμάτων με άλλα λόγια.
Στην Ξάνθη αυτό είναι κάποια χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Εκεί άρματα από διάφορες χρονιές αφήνονται ήσυχα στην φροντίδα του χρόνου να τα μετατρέψει σε ύλη εναρμονισμένη με το φυσικό περιβάλλον. Χάρη στον φίλο καλλιτέχνη αρμάτων Πετρόπουλο Κωνσταντίνο βρέθηκα και περιπλανήθηκα στον τόπο αυτόν. Το αποτέλεσμα άκρως ενδιαφέρον και ταυτόχρονα μεταφυσικό..
Παρακάτω ακολουθούν κάποιες εικόνες από αυτήν μου την επίσκεψη.
